PIRAMIDESTEDEN LOSSEN ENERGIE-, OVERBEVOLKINGS- EN WERELDVOEDSELPROBLEEM OP


In een piramidestad (zie maquettefoto 1) wonen 100.000 mensen (30.000 woningen van 100 m2) op 1 km2 rond pleinen van 80 x 80 meter in gemiddeld 10 lagen. Het gaat dan om kleinschalige bebouwing in een grote stad, incl. alle bedrijven en stadsfuncties, waar naoorlogse steden 30 km2 voor nodig hebben. Als gebouwd wordt in 1 laag rond elk plein, kunnen er 10.000 mensen wonen (piramidedorp – afbeelding 3a). Bij gemiddeld 5 lagen (Amsterdams Grachten – afbeelding 4c) rond elk plein wonen er 50.000 mensen. Alles daartussen is ook mogelijk.


KORTE SAMENVATTING VOORDELEN t.o.v. NAOORLOGSE STEDEN:


INHOUDSOPGAVE


  1. NAAR EEN NIEUWE VORM VAN STEDENBOUW
  2. MILIEURAMPEN TE VOORKOMEN DOOR INTEGRATIE WONEN EN WERKEN
  3. VELE MALEN MINDER BOUWGROND
  4. DE PLEINEN ALS DE BEHAAGLIJKE HUISKAMERS VAN DE STAD
  5. DE BEDRIJVEN, KANTOREN, STADSLANDBOUW E.D. IN HET HART VAN DE STAD
  6. LOKAAL GEEN FILES EN INTERLOKAAL EEN ENORME AFNAME ERVAN
  7. DUURZAAMHEID
  8. ONGEVOELIG VOOR OVERSTROMINGEN, ORKANEN, AARDBEVINGEN EN KLIMAATVERANDERING
  9. DE MEGAPOLISSEN EN SLOPPENWIJKEN
  10. IDENTITEIT, INTIMITEIT EN INTEGRATIE
  11. BOUWMETHODE EN KOSTEN
  12. WONEN EN WERKEN IN DE BESTAANDE STEDEN



MAQUETTEFOTO 1


1. NAAR EEN NIEUWE VORM VAN STEDENBOUW


De naoorlogse groeikernen, vinexlokaties en slaapsteden, zoals bv. Almere, Lelystad, de Bijlmer, de buitenwijken van grote steden als Parijs en de vele megapolissen op de wereld blijken niet alleen heel duur, maar ook nog eens buitengewoon saai, antistedelijk, onherbergzaam en ongeborgen. Daarnaast hebben de fraaie, vooroorlogse steden veel van hun aantrekkelijkheid verloren, omdat ze zijn dichtgeslibd door het woon-werkverkeer, dat volledig bezit heeft genomen van het publieke domein. Over het algemeen is door dit woon- werkverkeer de vrijblijvende ontmoetingsplaats, de veiligheid op straat en het gevoel tot een gemeenschap te behoren vrijwel verdwenen. Piramidesteden (afbeelding 1) als nieuwe vorm van stedenbouw lossen dit op. Ze functioneren als een appartementencomplex. Via twee elkaar kruisende hoofdwegen op het maaiveld onder de piramide met een totaallengte van 2 km, kom je de stad binnen, waar je je auto beneden parkeert in de buurt van de lift, die behoort bij jouw woonplein. Onder deze hoofdweg ligt een metro of spoorlijn, inclusief een station in het hart van de piramide. Voor het bouwrijp maken hoeft de gemeente niets te doen. Zij hebben geen werk aan wegenaanleg, riolering, verlichting, groenvoorzieningen, e.d. Er zijn dus ook geen dure voorbereidingkosten. Het wegenonderhoud is minimaal, omdat deze wegen vorst-, zon- en regenvrij liggen.